Nuclear Medicine ExplainedNM Explained
ÖğrenAnimasyonlarBoard HazırlıkAraçlarTakvim
Tekrar
TREN

Ayarlar ve ilerleme aktarımı · Yardım · Hakkında · Yapay zekâ ve Claude · Yasal

Eğitim amaçlıdır; klinik karar aracı değildir.

Soruları çöz (25)

İçindekiler

  1. 20.1 FDG PET/CT ile Lenfoma Evreleme
  2. 20.2 Deauville Skoru (5 Puanlık Skala)
  3. 20.3 Lugano Sınıflaması ve Tedavi Yanıt Değerlendirmesi
  4. 20.4 İşaretli Eritrosit Çalışmaları (Eritrosit Kitlesi, Plazma Volümü)
  5. 20.5 Dalak Sintigrafisi (Isı ile Hasarlanmış Eritrosit)
  6. 20.6 Y-90 Ibritumomab Tiuxetan (Zevalin) – Radyoimmünoterapi
  7. 20.7 Kemik İliği Sintigrafisi
  8. Board İçin Kritik Noktalar
  9. Bu bölümün konusundaki güncel kılavuzlar
← Geri‹ Bölüm 19Bölüm 21 ›

Bölüm 20Klinik uygulamalarSon gözden geçirme: 14 Kas 2026 · Neler değişti

Hematoloji ve Lenfoma

Rapor şablonu: F-18 FDG PET/BT (onkoloji, lenfoma)

Soruları çöz (25) →
İçindekiler
  1. 20.1 FDG PET/CT ile Lenfoma Evreleme
  2. 20.2 Deauville Skoru (5 Puanlık Skala)
  3. 20.3 Lugano Sınıflaması ve Tedavi Yanıt Değerlendirmesi
  4. 20.4 İşaretli Eritrosit Çalışmaları (Eritrosit Kitlesi, Plazma Volümü)
  5. 20.5 Dalak Sintigrafisi (Isı ile Hasarlanmış Eritrosit)
  6. 20.6 Y-90 Ibritumomab Tiuxetan (Zevalin) – Radyoimmünoterapi
  7. 20.7 Kemik İliği Sintigrafisi
  8. Board İçin Kritik Noktalar
  9. Bu bölümün konusundaki güncel kılavuzlar
Öğrenme hedefleri ve modüller2 modül · tahmini 2 sa

Öğrenme hedefleri

Bu bölümü tamamlayan hekim:

  • Lenfoma alt tiplerinin FDG tutulum özelliklerini ve PET/BT'nin evrelemedeki yerini açıklar.
  • Deauville skorunu uygular ve Lugano ölçütleriyle tedavi yanıtını sınıflandırır.
  • Eritrosit kitlesi ve plazma hacmi ölçümünde dilüsyon ilkesini uygular.
  • Dalak sintigrafisinin (ısıyla hasarlanmış eritrosit) ve kemik iliği sintigrafisinin endikasyonlarını ve yorumunu açıklar.
  • Radyoimmünoterapinin (Y-90 ibritumomab tiuxetan) ilkesini, protokolünü ve toksisitesini açıklar.

Modüller

Bölüm, metnin sırası değişmeden çalışma modüllerine ayrıldı: oku, animasyonları izle, o başlıkların sorularını çöz.

  1. Modül 120.1–20.3 FDG PET/CT ile Lenfoma Evreleme · Deauville Skoru (5 Puanlık Skala) · Lugano Sınıflaması ve Tedavi Yanıt Değerlendirmesi55 dk · 1 animasyon · 28 soruSoruları çöz →
  2. Modül 220.4–20.7 İşaretli Eritrosit Çalışmaları (Eritrosit Kitlesi, Plazma Volümü) · Dalak Sintigrafisi (Isı ile Hasarlanmış Eritrosit) · Y-90 Ibritumomab Tiuxetan (Zevalin) – Radyoimmünoterapi · Kemik İliği Sintigrafisi · +1 başlık1 sa 5 dk · 1 animasyon · 27 soruSoruları çöz →

Süreler tahmindir: dakikada 130 sözcük, animasyon başına 3 dk, soru başına 1.5 dk.

İpucu kartları (31) →

BU BÖLÜMDE EN ÇOK SORULANLAR

✓
FDG-avid lenfomalar: HL, DLBCL, Burkitt, MCL, FL, periferik T hücreli → PET/CT standart
✓
FDG-nonavid lenfomalar: SLL/KLL, marginal zon (MALT), Waldenström → CT bazlı değerlendirme
✓
HL'de PET/CT → kemik iliği biyopsisinin yerini almıştır
✓
NHL'de (özellikle düşük grade) kemik iliği biyopsisi hâlâ gerekli olabilir
✓
PET/CT evrelemeyi %10-30 oranında değiştirir (genellikle upstaging)
✓
Dalak tutulumu (Lugano): karaciğerden yoğun diffüz tutulum, fokal lezyon veya splenomegali (>13 cm)
✓
Foliküler lenfomada SUV artışı → transformasyon şüphesi → biyopsi

20.1 FDG PET/CT ile Lenfoma Evreleme13 soru

Genel Prensipler

Lenfoma, FDG PET/CT'nin en güçlü endikasyonlarından biridir. Lenfoma hücreleri genellikle yüksek glikoz metabolizması gösterir → yoğun FDG tutulumu. PET/CT hem başlangıç evrelemede hem de tedavi yanıt değerlendirmesinde standart görüntüleme yöntemidir.

FDG Avidite ve Lenfoma Alt Tipleri

Tüm lenfoma alt tipleri eşit düzeyde FDG tutulumu göstermez. FDG avidite düzeyi histolojik alt tipe göre değişir:

Yüksek FDG Avidite Gösteren (Rutin PET/CT Endikasyonu Olan) Lenfomalar:

•
Hodgkin lenfoma (HL): Tüm alt tipleri yüksek FDG avid → PET/CT standart
•
Diffüz büyük B hücreli lenfoma (DLBCL): En sık agresif NHL → yüksek FDG avid
•
Foliküler lenfoma (FL): Genellikle FDG avid (Grade 1-2 orta, Grade 3 yüksek)
•
Mantle cell lenfoma (MCL): Yüksek FDG avid
•
Burkitt lenfoma: Çok yüksek FDG avid
•
Periferik T hücreli lenfoma: Yüksek FDG avid
•
Anaplastik büyük hücreli lenfoma: Yüksek FDG avid

Değişken/Düşük FDG Avidite Gösteren Lenfomalar:

•
Marginal zon lenfoma (MZL): Değişken (MALT lenfoma düşük olabilir)
•
Küçük lenfositik lenfoma (SLL)/KLL: Düşük-orta FDG avid
•
Lenfoplazmasitik lenfoma (Waldenström): Düşük-orta
•
Mikozis fungoides/Sézary sendromu: Değişken
•
İndolent lenfomada transformasyondan şüphelenildiğinde biyopsi SUVmax'ı en yüksek lezyondan alınmalıdır (SUVmax >10 agresif histolojiyi düşündürür); tüm odaklarda SUV'un artması beklenmez
Burkitt lenfoma Hodgkin lenfoma (tüm alt tipler) DLBCL Mantle hücreli lenfoma Periferik T hücreli lenfoma Anaplastik büyük hücreli Foliküler lenfoma Grade 1-2 Grade 3 Marjinal zon lenfoma (MALT) değişken; MALT düşük olabilir SLL / KLL Lenfoplazmasitik (Waldenström) Mikozis fungoides / Sézary değişken Düşük Orta Yüksek Çok yüksek FDG avidite düzeyi Yüksek avid → rutin PET/BT Değişken / düşük avid SUV belirgin artışı → transformasyon (DLBCL) şüphesi → biyopsi

Şekil 20.1: Lenfoma alt tiplerinde FDG avidite düzeyi; foliküler lenfomada belirgin SUV artışı transformasyonu düşündürür.

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?
BOARD İPUCU
▸
"Sınavda hangi lenfomalar FDG avid?"

→ Hodgkin lenfoma, DLBCL, Burkitt, MCL, FL → hepsi yüksek avid.

▸
"Düşük FDG avidite?"

→ SLL/KLL, marginal zon (MALT), Waldenström.

▸
"Foliküler lenfomada FDG tutulumu artarsa ne düşünülür?"

→ Transformasyon (DLBCL'ye dönüşüm) → SUV artışı transformasyon şüphesi uyandırır → biyopsi endikasyonu.

Başlangıç Evreleme

Ann Arbor Evreleme Sistemi (Modifiye – Lugano):

•
Evre I: Tek lenf nodu bölgesi veya tek ekstranodal organ (IE)
•
Evre II: Diyaframın aynı tarafında ≥2 lenf nodu bölgesi veya lokalize ekstranodal tutulum + komşu lenf nodu (IIE)
•
Evre III: Diyaframın her iki tarafında nodlar veya diyafram üstü nodlar + dalak tutulumu
•
Evre IV: Yaygın ekstranodal organ tutulumu (kemik iliği, karaciğer parankimi, akciğer parankimi vb.)
Evre I Tek lenf nodu bölgesi (ya da tek ekstranodal lezyon: IE) Evre II diyafram ≥2 lenf nodu bölgesi, diyaframın AYNI tarafında Evre III S Diyaframın HER İKİ tarafında nod (± dalak) Evre IV Yaygın ekstranodal tutulum (kemik iliği, karaciğer, akciğer) Lenf nodu tutulumu Ekstranodal / dalak (S) tutulumu

Şekil 20.2: Ann Arbor (Lugano modifikasyonu) evrelemesinde diyaframa göre tutulum dağılımı (şematik).

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?

Ek belirteçler:

•
A: B semptomları yok
•
B: B semptomları var (ateş >38°C, gece terlemesi, >%10 kilo kaybı/6 ay)
•
X: Bulky hastalık (tek kitle >10 cm veya mediastinal kitle >toraks çapının 1/3'ü) → Lugano'da artık kullanılmıyor, ancak bazı protokollerde hâlâ geçerli
•
E: Ekstranodal tutulum (lenf nodu dışı organ)
•
S: Dalak (spleen) tutulumu

PET/CT'nin Evrelemede Avantajları:

•
CT'ye göre daha yüksek sensitivite → normal boyutlu ancak metabolik aktif lenf nodlarını saptar
•
Kemik iliği tutulumunu gösterir → HL'de kemik iliği biyopsisinin yerini almıştır
•
Ekstranodal tutulumu daha iyi saptar
•
Dalak tutulumu (Lugano): Karaciğerden yoğun yaygın tutulum, fokal hipermetabolik lezyon(lar) ya da splenomegali (>13 cm). Ekstranodal tutulumun en sık yeri GİS'tir (en sık mide)
•
Evreyi %10-30 oranında değiştirir (genellikle upstaging)
BOARD İPUCU
▸
"HL'de kemik iliği biyopsisi gerekli mi?"

→ PET/CT yapılıyorsa hayır → PET/CT kemik iliği tutulumunu yeterli duyarlılıkla saptar → biyopsi yerini almıştır.

▸
"NHL'de kemik iliği biyopsisi?"

→ Hâlâ gerekli olabilir (özellikle düşük grade NHL'de → PET yalancı negatif olabilir).

▸
"PET/CT evrelemeyi nasıl değiştirir?"

→ Genellikle upstaging → tedavi planını değiştirebilir.

Evreleme PET/CT Protokolü

•
Hasta hazırlığı: 4-6 saat açlık, kan şekeri <200 mg/dL
•
FDG dozu: 5-10 mCi (185-370 MBq) → kiloya göre ayarlanır
•
Bekleme süresi: 60 dakika (±10 dk)
•
Tarama alanı: Verteksten uyluk ortasına (veya ayak parmaklarına kadar)
•
IV kontrast: Diagnostik CT ile birlikte yapılabilir (tek seansta PET/CT + diagnostik CT)
•
Oral kontrast: Bazı merkezlerde kullanılır (GIS değerlendirmesi için)

20.2 Deauville Skoru (5 Puanlık Skala)7 soru

Tanım ve Prensip

Deauville skoru, lenfomada tedavi yanıtını değerlendirmek için kullanılan görsel, yarı-kantitatif bir PET değerlendirme sistemidir. Rezidüel kitlede FDG tutulumunu referans yapılarla karşılaştırır.

Referans Yapılar

•
Mediastinal kan havuzu (MBP): Aort arkusu veya asendan aorta düzeyinde ölçülür
•
Karaciğer: Sağ lob (homojen alan) → karaciğer referans olarak kullanılır

5 Puanlık Skala

•
Skor 1: Rezidüel kitlede tutulum yok (background düzeyinde)
•
Skor 2: Rezidüel kitlede tutulum var ancak mediastinal kan havuzundan ≤ (düşük veya eşit)
•
Skor 3: Rezidüel kitlede tutulum mediastinal kan havuzundan > ancak karaciğerden ≤
•
Skor 4: Rezidüel kitlede tutulum karaciğerden orta derecede > (herhangi bir bölgede)
•
Skor 5: Rezidüel kitlede tutulum karaciğerden belirgin > ve/veya yeni lezyon (hastalık progresyonu)

Yorumlama

İnterim PET (tedavi sırasında – genellikle 2 kür sonrası):

•
Skor 1-3: Tedaviye yanıt var → negatif (komplet metabolik yanıt)
•
Skor 4-5: Tedaviye yetersiz yanıt → pozitif → tedavi değişikliği düşünülebilir

Tedavi sonu PET:

•
Skor 1-3: Komplet metabolik yanıt (CMR) → negatif (Lugano)
•
Skor 3: Muhtemelen iyi yanıt (çoğu çalışmada negatif kabul edilir)
•
Skor 4-5: Rezidüel metabolik hastalık → pozitif

Solda koronal FDG PET şemasında mediastinal rezidüel kitle, mediastinal kan havuzu ve karaciğer; sağda kitlenin SUVmax değerine göre Deauville skoru bantları. İkinci adımda bazal ve kontrol PET karşılaştırmasıyla Lugano yanıtı.

Sürekli akış · sarılmaz

Deauville skoru rezidüel tutulumu kan havuzu ve karaciğerle karşılaştırır: 1-3 negatif (CMR), 4-5'te bazal PET'e göre PMR, NMR ya da PMD.

Kaynak: skor tanımları ve Lugano yanıtı kitap 20.2-20.3; skor 5 eşiği Barrington ve ark., JCO 2014 (karaciğerin 2-3 katı). SUV değerleri temsilî.

Kullanım: çizime tek tık durdurur ve sürdürür; alttaki zaman çubuğuyla lezyon SUV değerini istediğin yere getir; ikinci adımda ↑ ↓ ya da alttaki düğmeler senaryoyu değiştirir; ← → adımları değiştirir.

Hız
Kendini dene:Bölüm 20 · soru 2Bölüm 20 · soru 3Bölüm 20 · soru 6
Bu animasyon konuyu anlamana yardımcı oldu mu?

Şekil 20.3: Deauville 5 puanlık skalası: rezidüel tutulumun mediastinal kan havuzu ve karaciğerle karşılaştırılması ve yorumu (şematik).

BOARD İPUCU
▸
"Deauville 3 ne anlama gelir?"

→ Tutulum mediastenden fazla ama karaciğerden az veya eşit → interim PET'te negatif kabul edilir (tedaviye yanıt var).

▸
"Deauville 4 vs 5 farkı?"

→ 4 = karaciğerden orta derecede fazla, 5 = karaciğerden belirgin fazla ve/veya yeni lezyon.

▸
"Referans yapılar?"

→ Mediastinal kan havuzu ve karaciğer.

▸
"Sınavda Deauville skoru sorulursa?"

→ Mediastin ve karaciğer ile karşılaştırmayı hatırla: 1-2-3 = mediastin altı/eşit/karaciğer eşit, 4-5 = karaciğer üstü.

Deauville Skoru Özet Tablosu

SkorTutulum Düzeyiİnterim PETTedavi Sonu PET
1Tutulum yokNegatif (CMR)Negatif (CMR)
2≤ MediastinNegatif (CMR)Negatif (CMR)
3> Mediastin, ≤ KaraciğerNegatif (CMR)Muhtemelen negatif
4> Karaciğer (orta)PozitifPozitif (rezidüel)
5>> Karaciğer ve/veya yeni lezyonPozitifPozitif (progresyon)

20.3 Lugano Sınıflaması ve Tedavi Yanıt Değerlendirmesi9 soru

Lugano Sınıflaması (2014)

Lugano sınıflaması, lenfomada evreleme ve tedavi yanıt değerlendirmesini standardize eden güncel sistemdir. Ann Arbor evreleme sistemini modifiye eder ve PET/CT'yi merkeze alır.

Evreleme Değişiklikleri (Ann Arbor'dan Farklar)

•
Bulky hastalık tanımı: "X" belirteci kaldırılmıştır → kitle boyutu ayrıca raporlanır (cm olarak)
•
Kemik iliği biyopsisi: FDG-avid lenfomalarda (HL, DLBCL) PET/CT yeterliyse biyopsi gerekmez
•
CT ölçümleri: En uzun çap (LDi) ve buna dik en uzun çap (SDi) → çarpımı (PPD) kullanılır
•
PET bazlı evreleme: FDG-avid lenfomalarda PET/CT tercih edilir

Tedavi Yanıt Kriterleri

Lugano sınıflaması tedavi yanıtını FDG-avid ve FDG-nonavid lenfomalar için ayrı ayrı tanımlar:

A) FDG-Avid Lenfomalarda Yanıt Değerlendirmesi (PET Bazlı):

1. Komplet Metabolik Yanıt (CMR):

–
Deauville skoru 1, 2 veya 3
–
Rezidüel kitle olabilir ancak metabolik olarak aktif değil
–
Kemik iliği: PET'te tutulum yok
–
Yeni lezyon yok

2. Parsiyel Metabolik Yanıt (PMR):

–
Deauville skoru 4 veya 5 ancak bazal PET'e göre azalmış tutulum
–
Rezidüel kitle herhangi bir boyutta olabilir (PET bazlı PMR'de CT kriteri gerekmez)

3. Yanıt Yok / Stabil Hastalık (NR/SD):

–
Deauville skoru 4 veya 5 → bazal PET'e göre değişmemiş tutulum
–
CT'de anlamlı değişiklik yok (<%50 azalma, progresyon kriteri yok)

4. Progresif Hastalık (PD):

–
Deauville skoru 4 veya 5 → bazal PET'e göre artmış tutulum ve/veya yeni lezyon
–
Mevcut lezyonlarda boyut artışı
–
Yeni ekstranodal tutulum

B) FDG-Nonavid Lenfomalarda Yanıt Değerlendirmesi (CT Bazlı):

•
PET kullanılmaz → CT ölçümleri esas alınır
•
Komplet Yanıt (CR): Tüm lezyonlar kaybolmuş, lenf nodları ≤1.5 cm (LDi)
•
Parsiyel Yanıt (PR): SPD'de ≥%50 azalma
•
Stabil Hastalık (SD): SPD'de <%50 azalma; progresyon kriteri yok
•
Progresif Hastalık (PD): Tek lezyonda PPD'de nadire göre ≥%50 artış veya yeni lezyon
FDG-avid lenfoma mı? EVET → PET bazlı (Deauville skoru) HAYIR → BT bazlı (SPD / PPD) Deauville 1-3 Deauville 4-5 → bazal PET ile karşılaştır CMR Komplet metabolik yanıt (rezidüel kitle olabilir; yeni lezyon yok) tutulum azalmış PMR Parsiyel metabolik yanıt değişmemiş NMR / SD Yanıt yok / stabil artmış ve/veya yeni lezyon PMD Progresif metabolik hastalık CR Tüm lezyonlar kaybolmuş; lenf nodu ≤1.5 cm (LDi) PR SPD'de ≥%50 azalma SD SPD'de <%50 azalma; progresyon ölçütü yok PD Tek lezyonda PPD'de nadire göre ≥%50 artış ya da yeni lezyon

Şekil 20.4: Lugano sınıflamasına göre FDG-avid (PET bazlı) ve FDG-nonavid (CT bazlı) lenfomalarda tedavi yanıtı değerlendirmesi.

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?
BOARD İPUCU
▸
"Lugano'da CMR tanımı?"

→ Deauville 1, 2 veya 3 + yeni lezyon yok.

▸
"FDG-nonavid lenfomada yanıt nasıl değerlendirilir?"

→ CT bazlı (PET kullanılmaz).

▸
"Lugano vs eski IWC (Cheson 2007) farkı?"

→ Lugano PET'i merkeze alır, bulky "X" belirtecini kaldırır, kemik iliği biyopsisi gereksinimini azaltır.

İnterim PET Değerlendirmesi

•
Genellikle 2 kür kemoterapi sonrası yapılır (HL ve DLBCL'de)
•
Amaç: Erken yanıt değerlendirmesi → tedavi stratejisini yönlendirme
•
HL'de interim PET → tedavi de-eskalasyonu veya eskalasyonu kararı
–
Deauville 1-3 → iyi yanıt → tedavi de-eskalasyonu düşünülebilir (radyoterapi atlanabilir)
–
Deauville 4-5 → kötü yanıt → tedavi eskalasyonu (BEACOPP'a geçiş vb.)
•
DLBCL'de interim PET'in prognostik değeri vardır ancak tedavi değişikliği kararı daha tartışmalıdır
•
Zamanlama: İnterim PET bir sonraki kürden hemen önce yapılır; tedavi sonu PET kemoterapiden en az 3 hafta (tercihen 6-8 hafta), RT ya da KRT'den 8-12 hafta sonra yapılır
•
Otolog kök hücre naklinden önce (kurtarma tedavisinden sonra) PET'in pozitif olması, nakil sonrası nüksün ve kötü prognozun güçlü bir göstergesidir

Yalancı Pozitiflik Nedenleri (Tedavi Sonrası):

•
Timus hiperplazisi (özellikle genç hastalarda → "thymic rebound")
•
İnflamasyon/granülasyon dokusu
•
Enfeksiyon
•
Radyoterapi sonrası inflamatuar yanıt
•
Sarkoidoz benzeri granülomatöz reaksiyon
•
Brown yağ dokusu aktivasyonu

Yalancı Negatiflik Nedenleri:

•
Küçük rezidüel hastalık (PET çözünürlüğünün altında → 5-7 mm)
•
Düşük grade lenfoma (düşük FDG avidite)
•
Yüksek kan şekeri
•
Tedavi sonrası erken görüntüleme (stunning etkisi)
BOARD İPUCU
▸
"Genç hastada tedavi sonrası PET'te mediastende tutulum → yalancı pozitiflik nedeni?"

→ Timus hiperplazisi (thymic rebound) → özellikle <30 yaş hastalarda kemoterapi sonrası sık görülür → üçgen şekilli, simetrik, homojen tutulum → lenfoma rekürensinden ayırt edilmeli.

20.4 İşaretli Eritrosit Çalışmaları (Eritrosit Kitlesi, Plazma Volümü)11 soru

Genel Prensip

Eritrosit kitlesi ve plazma volümü ölçümleri, polisitemia vera (PV) ve diğer miyeloproliferatif hastalıkların tanısında kullanılır. Hemoglobin/hematokrit yüksekliğinin gerçek eritrositoz mu yoksa rölatif eritrositoz mu (plazma volümü azalması) olduğunu ayırt eder.

Eritrosit Kitlesi (Red Cell Mass – RCM) Ölçümü

Radyofarmasötik: Cr-51 (Krom-51) işaretli eritrositler

•
Cr-51 → eritrosit hemoglobinine bağlanır (beta zinciri)
•
T½: 27.7 gün
•
Enerji: 320 keV gama
•
Cr-51 eritrositlerden günde %1 oranında ayrılır (elution)

Yöntem:

1. Hastadan kan alınır → eritrositler ayrılır 2. Cr-51 sodyum kromat ile işaretlenir 3. İşaretli eritrositler hastaya reenjekte edilir 4. 15-20 dakika beklenir (karışım süresi) 5. Kan örneği alınır → aktivite ölçülür 6. Dilüsyon prensibi ile eritrosit kitlesi hesaplanır:

RCM = Enjekte edilen aktivite / 1 mL eritrositteki aktivite

Normal Değerler:

•
Erkek: 25-35 mL/kg (veya tahmin edilen değerin ±%25'i)
•
Kadın: 20-30 mL/kg

Polisitemia Vera Tanısı:

•
RCM > tahmin edilen değerin %25 üzerinde → mutlak eritrositoz → PV lehine
•
RCM normal + hematokrit yüksek → rölatif eritrositoz (dehidratasyon, stres polisitemisi/Gaisböck sendromu)

Plazma Volümü Ölçümü

Radyofarmasötik: I-125 işaretli albümin (RISA – Radioiodinated Serum Albumin)

•
I-125 → T½: 60 gün
•
Enerji: 27-35 keV (düşük enerjili gama)
•
Albümine kovalent bağlanır

Yöntem:

1. I-125 albümin IV enjekte edilir 2. 10-15 dakika beklenir 3. Kan örneği alınır → plazma aktivitesi ölçülür 4. Dilüsyon prensibi ile plazma volümü hesaplanır

Normal Değerler:

•
Erkek: 40-50 mL/kg
•
Kadın: 35-45 mL/kg
•
EANM: Plazma hacmi I-125 HSA ile ölçülür; bulunamazsa I-131 HSA kullanılabilir (doz daha yüksektir), Tc-99m HSA ise in vivo kararsız olabilir

Toplam Kan Volümü:

TKV = Plazma Volümü / (1 − Hematokrit)

veya

TKV = RCM + Plazma Volümü

EANM – Vücut Sıvı Hacmi Tayini:

•
Aktivite: Cr-51 eritrosit 0.5-1.0 MBq (0.09-0.17 mSv), I-125 HSA 0.1-0.2 MBq (0.02-0.04 mSv)
•
İşaretli eritrositler 5-10 dakika içinde dolaşıma homojen olarak karışır; HSA 10 dakikalık dengelenmeden sonra yavaş ve doğrusal biçimde azalır, bu nedenle en az 10. ve 20. dakikalarda örnek alınır
•
Hacim V = Q / [q]; vücut hematokriti = eritrosit hacmi / (eritrosit hacmi + plazma hacmi); vücut hematokritinin venöz hematokrite oranı ortalama 0.93'tür
•
Normal değerler: Eritrosit hacmi erkekte 30 ± 5, kadında 25 ± 5 mL/kg; plazma hacmi ~40 mL/kg. Teorik değerin ±%25 dışındaki sonuçlar anormaldir
•
Gerçek polisitemi tanısında eritrosit ve plazma hacmi birlikte ölçülmelidir; bu ölçüm anemiyi psödoanemiden ayırmayı da sağlar
•
Kontrendikasyonlar: Stabil olmayan hasta, kanama, transfüzyon ya da şok dönemi, akut dehidratasyon. Emzirme döneminde radyoiyotlu HSA önerilmez (Cr-51 süte geçmez)
•
Hazırlık: Hasta aç olmamalı ve normal hidrate olmalıdır; en az 15 dk yatar durumda beklemelidir. Enjeksiyon ve örnekleme farklı venlerden yapılır

Solda bilinmeyen hacimdeki dolaşıma verilen işaretli eritrositlerin karışması ve 1 mL örnekte sayılması; sağda V = Q / [q] hesabı. İkinci adımda normal, mutlak ve rölatif eritrositozda eritrosit kitlesi ve plazma volümü çubukları.

Sürekli akış · sarılmaz

V = Q / [q]: karışımdan sonra örnekteki yoğunluk hacmi verir; RCM ↑ mutlak, RCM normal + PV ↓ rölatif eritrositozdur.

Kaynak: yöntem, karışım süresi ve normal değerler kitap 20.4. Parçacık sayısı ve senaryo değerleri temsilî.

Kullanım: çizime tek tık durdurur ve sürdürür; ikinci adımda ↑ ↓ ya da alttaki düğmeler senaryoyu (normal, mutlak, rölatif polisitemi) değiştirir; ← → adımları değiştirir.

Hız
Kendini dene:Bölüm 20 · soru 7Bölüm 20 · soru 10Bölüm 20 · soru 8
Bu animasyon konuyu anlamana yardımcı oldu mu?

Şekil 20.5: Dilüsyon prensibiyle eritrosit kitlesi ve plazma volümü ölçümü; mutlak ve rölatif eritrositoz ayrımı (şematik).

BOARD İPUCU
▸
"Eritrosit kitlesi ölçümünde kullanılan radyonüklid?"

→ Cr-51.

▸
"Plazma volümü ölçümünde?"

→ I-125 albümin.

▸
"Cr-51'in dezavantajı?"

→ Eritrositlerden günde %1 elution → uzun çalışmalarda hata kaynağı.

▸
"Hematokrit yüksek + RCM normal?"

→ Rölatif eritrositoz (plazma volümü azalmış → Gaisböck sendromu/stres polisitemisi).

Eritrosit Yaşam Süresi (Survival) Çalışması

•
Cr-51 işaretli eritrositler → seri kan örnekleri (1-3 hafta boyunca)
•
Normal eritrosit yarı ömrü: 25-35 gün (Cr-51 ile → gerçek ömür ~120 gün, ancak Cr-51 elution nedeniyle daha kısa ölçülür)
•
Kısalmış yarı ömür → hemolitik anemi
•
Vücut yüzey sayımı ile dalak/karaciğer oranı → sekestrasyon yeri belirlenir
–
Dalak/karaciğer oranı >2:1 → dalak sekestrasyonu → splenektomi faydalı olabilir
–
Dalak/karaciğer oranı <2:1 → hepatik sekestrasyon veya yaygın → splenektomiden fayda beklenmez
A Eritrosit yaşam süresi (şematik) 10 25 50 100 T½ T½ Gerçek eritrosit ömrü ~120 gün; Cr-51 elüsyonu (~%1/gün) nedeniyle T½ daha kısa ölçülür (Cr-51 T½ 27.7 gün) Normal: Cr-51 T½ 25-35 gün Hemolitik anemi: kısalmış T½ (örnek) 0 5 10 15 20 25 30 35 40 Gün (seri kan örnekleri, 1-3 hafta) Kandaki Cr-51 aktivitesi (%) B Sekestrasyon yeri (vücut yüzey sayımı) <2:1 hepatik / yaygın sekestrasyon >2:1 dalak sekestrasyonu 0 1:1 2:1 3:1 4:1 Dalak / karaciğer sayım oranı splenektomiden yarar beklenmez splenektomi yararlı olabilir

Şekil 20.6: Cr-51 eritrosit yaşam süresi eğrileri ve dalak/karaciğer oranına göre sekestrasyon yeri (şematik).

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?

Trombosit Yaşam Süresi (EANM):

•
Otolog trombositler In-111 oksinatla işaretlenir; normal yaşam süresi 8-10 gün, yarı ömür 4 ± 0.5 gündür; periferik kanda geri kazanım ~%60'tır
•
İşaretleme için trombosit sayısı >25.000/µL olmalıdır; 10-18.5 MBq, 3.9-7.2 mSv (kritik organ dalak)
•
ITP'de dalakta artmış sekestrasyon görülmesi splenektomiye iyi yanıtı ~%80 oranında öngörür; yıkım seçici olarak karaciğerde olsa bile yanıt ~%50'dir. Portal hipertansiyona bağlı dalak göllenmesinde splenektomi yarar sağlamaz
•
Tuzaklar: Yeni başlanmış steroid ya da immünosüpresif tedavi, çok sayıda transfüzyona bağlı alloimmünizasyon
•
Örnekleme zamanları: 3., 10., 20., 30., 45. ve 60. dakikalar; 3., 24., 48., 72. ve 96. saatler
BOARD İPUCU
▸
"Cr-51 eritrosit survival'da dalak/karaciğer oranı >2:1 ne anlama gelir?"

→ Dalak sekestrasyonu → splenektomi faydalı.

▸
"Normal Cr-51 eritrosit yarı ömrü?"

→ 25-35 gün (elution nedeniyle gerçek 120 günden kısa ölçülür).

20.5 Dalak Sintigrafisi (Isı ile Hasarlanmış Eritrosit)6 soru

Prensip

Dalak, hasarlı veya anormal eritrositleri dolaşımdan temizleyen bir organdır. Bu özellik kullanılarak dalak görüntülemesi yapılabilir.

Yöntem

Radyofarmasötik: Tc-99m işaretli, ısı ile hasarlanmış eritrositler

1. Hastadan kan alınır → eritrositler Tc-99m ile işaretlenir (in-vitro yöntem) 2. İşaretli eritrositler 49-50°C'de 20 dakika ısıtılır → eritrosit membranı hasarlanır (sferositik hale gelir)

3. Hasarlanmış eritrositler hastaya reenjekte edilir 4. Dalak bu hasarlı eritrositleri tanır ve dolaşımdan temizler → dalakta yoğun tutulum

Kritik Sıcaklık:

•
<49°C: Yetersiz hasar → dalak tutulumu düşük
•
49-50°C: Optimal hasar → dalak tutulumu yüksek, karaciğer tutulumu düşük
•
>50°C: Aşırı hasar → eritrositler çok hasarlı → karaciğer de temizler → karaciğer tutulumu artar → dalak spesifisitesi düşer

Endikasyonlar

•
Fonksiyonel aspleni değerlendirmesi (orak hücre hastalığı → otoinfarksiyon → fonksiyonel aspleni)
•
Aksesuar dalak (splenozis) aranması → splenektomi sonrası trombositopeninin devam etmesi
•
Ektopik dalak dokusu lokalizasyonu
•
Polispleni/aspleni sendromları
•
Dalak-karaciğer sintigrafisinde (Tc-99m sülfür kolloid) dalak net görüntülenemiyorsa
•
EANM: Eritrositler 49.5°C'de 20 dakika bekletilip yıkanır; sertleşmiş, küresel hücreler dalak kapillerlerinden geçemez
•
Aktivite: Erişkinde 74-185 MBq; ~41 µSv/MBq ile ~3.0-7.6 mSv; kritik organ dalaktır. Kan grubu tayini ya da özel hazırlık gerekmez
•
Görüntüleme: 60-90. dakikada AP/PA planar görüntüler ve tüm karın SPECT/BT; aksesuar dalak araştırılırken iteratif rekonstrüksiyon zorunludur
•
Hemoliz ya da dalakta sekestrasyon tanısında kullanılmaz
•
Tuzaklar: Karaciğer sol lobunun dalak lojuna uzanması, kan havuzuna bağlı böbrek tutulumu, serbest perteknetatın atılımı

Tc-99m Sülfür Kolloid ile Dalak Görüntüleme (Karşılaştırma)

•
Tc-99m sülfür kolloid → RES (retiküloendotelyal sistem) tarafından tutulur
•
Normal dağılım: Karaciğer %85 + dalak %10 + kemik iliği %5
•
Dalak spesifik değil → karaciğer dominant tutulum
•
Isı ile hasarlanmış eritrosit → dalak spesifik → aksesuar dalak/splenozis araştırmasında tercih edilir
Tc-99m ısıyla hasarlanmış eritrosit: ısıtma sıcaklığının etkisi Karşılaştırma <49 °C Yetersiz hasar Sağ Sol karaciğer dalak Dalak tutulumu düşük (eritrosit kan havuzunda kalır) 49-50 °C, 20 dk Optimal hasar Sağ Sol karaciğer dalak Dalak yüksek, karaciğer düşük → dalağa özgü >50 °C Aşırı hasar Sağ Sol karaciğer dalak Karaciğer de temizler → özgüllük düşer Tc-99m sülfür kolloid RES tutulumu Sağ Sol karaciğer dalak Karaciğer %85, dalak %10, kemik iliği %5 EANM: 49.5 °C'de 20 dk; sertleşmiş, küresel eritrositler dalak sinüzoidlerinde tutulur.

Şekil 20.7: Isı ile hasarlanmış eritrositlerde ısıtma sıcaklığının dalak/karaciğer tutulumuna etkisi ve Tc-99m sülfür kolloid ile karşılaştırma (şematik).

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?
BOARD İPUCU
▸
"Aksesuar dalak araştırmasında hangi yöntem tercih edilir?"

→ Isı ile hasarlanmış Tc-99m eritrositler (dalak spesifik).

▸
"Isıtma sıcaklığı?"

→ 49-50°C, 20 dakika.

▸
">50°C'de ne olur?"

→ Aşırı hasar → karaciğer de temizler → dalak spesifisitesi düşer.

▸
"Orak hücre hastalığında dalak sintigrafisi?"

→ Fonksiyonel aspleni değerlendirmesi → tutulum yoksa otoinfarksiyon.

20.6 Y-90 Ibritumomab Tiuxetan (Zevalin) – Radyoimmünoterapi8 soru

Genel Prensip

Radyoimmünoterapi (RIT), monoklonal antikorlara radyonüklid bağlanarak hedef hücrelere radyasyon iletilmesi prensibiyle çalışır. Y-90 Ibritumomab tiuxetan (Zevalin), CD20 pozitif B hücreli non-Hodgkin lenfoma tedavisinde kullanılan bir radyoimmünoterapi ajanıdır.

Yapı ve Bileşenler

•
Ibritumomab: Anti-CD20 monoklonal antikor (murin IgG1) → CD20 antijeni B lenfosit yüzeyinde bulunur
–
CD20: Pre-B evresinden olgun B hücresine kadar B hücrelerinde ve B hücreli NHL'lerin >%90'ında bulunur; kök hücrelerde ve plazma hücrelerinde yoktur. Dolaşıma salınmadığı ve hücre içine alınmadığı için radyoimmünoterapide ideal bir hedeftir
•
Bu yüzden tedaviden sonra B hücre havuzu yeniden oluşur ve immünoglobulin düzeyleri büyük ölçüde korunur
•
Tiuxetan: Bifunksiyonel şelatör (linker) → antikoru radyonüklide bağlar
•
Y-90 (İtriyum-90): Saf beta yayıcı
•
T½: 64 saat (2.67 gün)
•
Emax: 2.28 MeV (yüksek enerjili beta)
•
Ortalama doku penetrasyonu: ~2.5 mm (maksimum 11 mm)
•
Gama yayımı: Yok → görüntüleme yapılamaz (Bremsstrahlung ile sınırlı görüntüleme mümkün)

Tedavi Protokolü

•
1. Adım (Gün 1): Rituximab infüzyonu
–
Rituximab 250 mg/m² IV → dolaşımdaki B hücrelerini temizler
–
Amaç: Non-tümöral B hücreleri temizleyerek Zevalin'in tümöre ulaşımını artırmak + normal organ tutulumunu azaltmak
•
2. Adım (Gün 7-9): Rituximab + Y-90 Zevalin
–
Rituximab 250 mg/m² IV (tekrar)
–
Y-90 Ibritumomab tiuxetan:
–
Trombosit ≥150.000 → 0.4 mCi/kg (14.8 MBq/kg)
–
Trombosit 100.000-149.000 → 0.3 mCi/kg (11.1 MBq/kg)
–
Trombosit <100.000/μL → kontrendike
–
Maksimum doz: 32 mCi (1184 MBq)
A Yapı Y-90: T½ 64 saat (2.67 gün), Emax 2.28 MeV; dokuda ortalama ~2.5 mm (en çok 11 mm); gama yok → Bremsstrahlung görüntüleme B lenfosit (CD20+) hücre zarı CD20 Y β⁻ Y-90: saf β⁻ yayıcı Tiuxetan: bifonksiyonel şelatör İbritumomab: anti-CD20 murin IgG1 antikor B Tedavi protokolü 1. gün 7-9. gün (EANM: 8. gün) Rituksimab 250 mg/m² IV (dolaşımdaki normal B hücreleri) Rituksimab 250 mg/m² IV + Y-90 ibritumomab tiuxetan (ikinci dozdan sonraki 4 saat içinde, 10 dk IV) Aktivite trombosit sayısına göre: ≥150 000/µL 14.8 MBq/kg (0.4 mCi/kg) 100 000-149 000/µL 11.1 MBq/kg (0.3 mCi/kg) <100 000/µL KONTRENDİKE En çok 1184 MBq (32 mCi; EANM ~1200 MBq), kilodan bağımsız Trombosit nadiri: 7-9. hafta (FDA ve EANM)

Şekil 20.8: Y-90 ibritumomab tiuxetan (Zevalin) yapısı ve trombosit sayısına göre tedavi protokolü.

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?
•
EANM: Rituksimab 1. ve 8. günlerde verilir; ikinci dozdan sonraki 4 saat içinde Y-90 ibritumomab 10 dakikada IV uygulanır. Aktivite 11 ya da 14 MBq/kg'dır, en fazla ~1200 MBq
•
Tümör dozu ile yanıt arasında belirgin bir ilişki gösterilemediği için tedavi öncesi dozimetri rutin değildir; çapraz ateş (crossfire) etkisi önemlidir
•
Zevalin'in AB'deki pazarlama ruhsatı 4 Ocak 2024'te sona ermiştir

Endikasyonlar

•
Relaps veya refrakter, düşük grade veya foliküler B hücreli NHL (CD20+)
•
Rituximab'a yanıtsız foliküler NHL
•
Daha önce tedavi almamış foliküler NHL'de konsolidasyon tedavisi (ilk remisyon sonrası)

Kontrendikasyonlar

•
Trombosit <100.000/μL
•
Nötrofil <1.500/μL
•
Kemik iliği tutulumu >%25
•
Önceki eksternal beam radyoterapi → kemik iliğinin >%25'ine
•
Hiposelüler kemik iliği (<%15), daha önce kök hücre ya da kemik iliği nakli yapılmış olması, murin proteinlere ya da rituksimaba bilinen aşırı duyarlılık
•
Gebelik ve emzirme

Yan Etkiler

•
Miyelosupresyon: En önemli yan etki → trombositopeni ve nötropeni
–
En düşük değer (nadir): trombositopeni 7-9 hafta sonra en derindir (medyan ~53-60. gün; FDA ürün bilgisi ve EANM)
–
Süre: 1-4 hafta → genellikle 12 hafta civarında düzelir
•
Doz sınırlayıcı toksisite: Trombositopeni
•
Grade 3-4 trombositopeni: %50-60 oranında
•
Grade 3-4 nötropeni: ~%60 oranında (trombositopeni ~%60)
•
Enfeksiyon riski: Nötropeni ve B hücre deplesyonu nedeniyle artmış
•
İkincil malignite: Miyelodisplastik sendrom (MDS) ve akut miyeloid lösemi (AML) riski → %2-5 (uzun dönem)
•
Alerjik reaksiyonlar: Murin antikor → HAMA (Human Anti-Mouse Antibody) gelişebilir
–
HAMA: Sonraki antikor görüntüleme ya da tedavisinde biyodağılımı değiştirir (kan klirensi hızlanır) ve immünometrik tümör belirteci testlerinde yalancı yükseklik yapar; titresi çoğunlukla kendiliğinden düşer
•
Diğer: Halsizlik, bulantı, ateş, titreme
•
Kemoterapiden farklı olarak saç dökülmesi ve mukozit beklenmez
BOARD İPUCU
▸
"Y-90 Zevalin'in doz sınırlayıcı toksisitesi?"

→ Trombositopeni (miyelosupresyon).

▸
"Y-90 neden görüntüleme yapılamaz?"

→ Saf beta yayıcı → gama yayımı yok (Bremsstrahlung ile çok sınırlı görüntüleme mümkün).

▸
"Rituximab neden önceden verilir?"

→ Dolaşımdaki normal B hücreleri temizler → Zevalin'in tümöre ulaşımını artırır + normal organ dozunu azaltır.

▸
"Maksimum doz?"

→ 32 mCi (kiloya bakılmaksızın).

Eski Ajan: I-131 Tositumomab (Bexxar):

•
Anti-CD20 monoklonal antikor + I-131
•
I-131 → beta + gama yayıcı → hem tedavi hem görüntüleme (dozimetri) mümkün
•
2014'te piyasadan çekilmiştir (ticari nedenlerle)
•
Zevalin'den farkı: I-131 gama yayımı sayesinde biyodağılım görüntülemesi ve dozimetri yapılabiliyordu

20.7 Kemik İliği Sintigrafisi2 soru

Genel Prensip

Kemik iliği sintigrafisi, kemik iliğinin dağılımını ve fonksiyonunu değerlendirmek için kullanılır. Kemik iliği, hematopoetik (kırmızı) ve yağlı (sarı) ilik olmak üzere iki komponentten oluşur.

Radyofarmasötikler

A) Tc-99m Sülfür Kolloid:

•
RES (retiküloendotelyal sistem) hücreleri tarafından fagositoz ile tutulur
•
Kemik iliğindeki makrofajlar (RES hücreleri) tarafından tutulur
•
Normal dağılım: Karaciğer %85, dalak %10, kemik iliği %5
•
Kemik iliği görüntülemesi için: Karaciğer ve dalak dominant → kemik iliği zayıf görüntülenir
•
Avantaj: Kolay uygulanır, yaygın bulunur
•
Dezavantaj: Karaciğer/dalak dominant tutulum → kemik iliği değerlendirmesi sınırlı

B) Tc-99m Nanokolloid:

•
Daha küçük partikül boyutu → kemik iliği tutulumu daha iyi
•
Avrupa'da daha yaygın kullanılır
•
Aktivite ve çekim: Sülfür kolloidle kemik iliği görüntülemesinde erişkinde 111-444 MBq (3-12 mCi), çocukta 1.11-5.55 MBq/kg (ABD ürün bilgisi 2024)
–
Kemik ve protez enfeksiyonunda lökosit sintigrafisiyle birlikte (EANM 2018): yaklaşık 185 MBq (5 mCi) Tc-99m kolloid (500 nm'den büyük kolloid önerilir) verilir; görüntüler en erken 20-30 dakikada, en geç 6 saatte, lökosit çalışmasıyla aynı projeksiyonlarda alınır (lökosit çalışmasının hemen ardından 300 saniye, sonraki günlerde 500.000 sayım). In-111 lökositle aynı anda ikili izotop çekimi de yapılabilir; bu durumda In-111'in yalnız üst enerji tepesi kullanılır

C) In-111 Klorür:

•
Transferrin reseptörlerine bağlanır → eritroid prekürsörler tarafından tutulur
•
Kemik iliği spesifik → karaciğer/dalak tutulumu minimal
•
Dezavantaj: Pahalı, uzun T½ (67 saat), yüksek radyasyon dozu

D) FDG PET/CT:

•
Kemik iliği aktivasyonunu gösterir (hematopoetik aktivite artışı → FDG tutulumu artar)
•
G-CSF sonrası yaygın kemik iliği FDG tutulumu → yalancı pozitiflik kaynağı
•
Lenfoma kemik iliği tutulumunu gösterebilir

Endikasyonlar

•
Kemik iliği dağılımının değerlendirilmesi (genişleme, daralma)
•
Miyelofibrozis → periferik genişleme (ekstremitelere yayılım)
•
Aplastik anemi → kemik iliği aktivitesinin azaldığı bölgelerin belirlenmesi
•
Kemik iliği transplantasyonu öncesi değerlendirme
•
Avasküler nekroz → kemik iliği infarktı
•
Lenfoma/metastaz → kemik iliği infiltrasyonu

Normal Kemik İliği Dağılımı

Yetişkin:

•
Aktif (kırmızı) kemik iliği: Aksiyel iskelet (vertebralar, pelvis, sternum, kostalar, proksimal femur/humerus, kafatası)
•
Yaşla birlikte periferden merkeze doğru daralma (santripetal regresyon)
•
Distal ekstremitelerde yağlı (sarı) ilik dominant

Çocuk:

•
Tüm iskelet boyunca aktif kemik iliği (yaygın dağılım)
•
Yaşla birlikte periferden merkeze doğru daralma başlar

Patolojik Paternler

1. Kemik İliği Genişlemesi (Periferik Ekspansiyon):

–
Kronik hemolitik anemiler (orak hücre, talasemi)
–
Miyeloproliferatif hastalıklar (miyelofibrozis, PV)
–
Kronik enfeksiyonlar
–
Bulgu: Distal ekstremitelerde (dizler, dirsekler altında) kemik iliği aktivitesi → normalde bu bölgelerde aktif ilik yoktur

2. Kemik İliği Daralması/Azalması:

–
Aplastik anemi
–
Radyoterapi sonrası (ışınlanan bölgede)
–
Işınlanan kemik iliği haftalar içinde düzelmez: Yüksek dozlarda (≳30-40 Gy) kayıp çoğunlukla kalıcıdır; düşük dozlarda aylar ya da yıllar içinde kısmen rejenere olabilir
–
Kemoterapi sonrası
–
Kemik iliği infiltrasyonu (lenfoma, metastaz, fibrozis)
–
Bulgu: Normal kemik iliği bölgelerinde aktivite azalması veya yokluğu

3. Fokal Defektler:

–
Metastaz → kemik iliğini infiltre eder → fokal soğuk alan
–
Avasküler nekroz → kemik iliği infarktı → fokal defekt
–
Lenfoma infiltrasyonu

4. Ekstramedüller Hematopoez:

–
Kemik iliği dışında hematopoez (karaciğer, dalak, paravertebral bölge)
–
Kronik hemolitik anemiler, miyelofibrozis
–
Bulgu: Karaciğer, dalak ve paravertebral bölgelerde artmış tutulum
Normal erişkin Aksiyel iskelet + proksimal femur/humerus; distalde yağlı (sarı) ilik Normal çocuk Tüm iskelette aktif ilik; yaşla periferden merkeze çekilir (santripetal) Periferik ekspansiyon Diz/dirsek altında aktivite (kronik hemolitik anemi, miyeloproliferatif hastalık) Miyelofibroz Aksiyelde azalma + periferik ekspansiyon + ekstramedüller hematopoez (karaciğer, dalak) EMH aktif (kırmızı) ilik azalmış aktivite yağlı ilik / aktivite yok Şematik; Tc-99m kolloidde karaciğer ve dalak çok yoğundur (burada gösterilmedi).

Şekil 20.9: Kemik iliği sintigrafisinde normal yetişkin ve çocuk dağılımı ile patolojik paternler (şematik).

Bu şekil konuyu anlamana yardımcı oldu mu?
BOARD İPUCU
▸
"Kemik iliği sintigrafisinde periferik ekspansiyon ne anlama gelir?"

→ Distal ekstremitelerde kemik iliği aktivitesi → kronik anemi veya miyeloproliferatif hastalık (kompansatuar genişleme).

▸
"Miyelofibroziste kemik iliği sintigrafisi?"

→ Aksiyel iskelette azalmış tutulum + periferik ekspansiyon + ekstramedüller hematopoez (karaciğer, dalak).

▸
"G-CSF sonrası FDG PET?"

→ Yaygın kemik iliği FDG tutulumu → yalancı pozitiflik → G-CSF'den en az 2-4 hafta sonra PET yapılmalı.

Board İçin Kritik Noktalar

FDG PET/CT ve Lenfoma Evreleme:

•
FDG-avid lenfomalar: HL, DLBCL, Burkitt, MCL, FL, periferik T hücreli → PET/CT standart
•
FDG-nonavid lenfomalar: SLL/KLL, marginal zon (MALT), Waldenström → CT bazlı değerlendirme
•
HL'de PET/CT → kemik iliği biyopsisinin yerini almıştır
•
NHL'de (özellikle düşük grade) kemik iliği biyopsisi hâlâ gerekli olabilir
•
PET/CT evrelemeyi %10-30 oranında değiştirir (genellikle upstaging)
•
Dalak tutulumu (Lugano): karaciğerden yoğun diffüz tutulum, fokal lezyon veya splenomegali (>13 cm)
•
Foliküler lenfomada SUV artışı → transformasyon şüphesi → biyopsi

Deauville Skoru:

•
Referans yapılar: Mediastinal kan havuzu ve karaciğer
•
Skor 1: Tutulum yok
•
Skor 2: ≤ Mediastin
•
Skor 3: > Mediastin, ≤ Karaciğer
•
Skor 4: > Karaciğer (orta derecede)
•
Skor 5: >> Karaciğer ve/veya yeni lezyon
•
İnterim PET: 1-3 negatif, 4-5 pozitif
•
Tedavi sonu PET (Lugano): 1-3 negatif (CMR), 4-5 pozitif

Lugano Sınıflaması:

•
Ann Arbor modifikasyonu → PET merkeze alınmış
•
Bulky "X" belirteci kaldırılmış → kitle boyutu cm olarak raporlanır
•
CMR: Deauville 1, 2 veya 3 + yeni lezyon yok
•
FDG-nonavid lenfomada → CT bazlı yanıt değerlendirmesi
•
İnterim PET: HL'de tedavi de-eskalasyonu/eskalasyonu kararı
•
Tedavi sonu PET: kemoterapiden ≥3 hafta (tercihen 6-8 hafta), RT'den 8-12 hafta sonra
•
Otolog kök hücre nakli öncesi PET pozitifliği → nakil sonrası nüks/kötü prognoz

Yalancı Pozitiflik (Tedavi Sonrası PET):

•
Timus hiperplazisi (thymic rebound) → genç hastalar, üçgen şekilli, simetrik
•
İnflamasyon/granülasyon dokusu
•
Enfeksiyon
•
Sarkoidoz benzeri granülomatöz reaksiyon
•
Brown yağ dokusu

Yalancı Negatiflik:

•
Yüksek kan şekeri → kompetitif inhibisyon
•
Küçük rezidüel hastalık (5-7 mm)
•
Düşük grade lenfoma
•
Tedavi sonrası erken görüntüleme

Eritrosit Kitlesi ve Plazma Volümü:

•
RCM: Cr-51 işaretli eritrositler → eritrosit hemoglobinine bağlanır
•
Plazma volümü: I-125 işaretli albümin (RISA)
•
Cr-51 elution: Günde %1 → uzun çalışmalarda hata kaynağı
•
RCM artmış → mutlak eritrositoz (PV, sekonder)
•
RCM normal + Hct yüksek → rölatif eritrositoz (Gaisböck sendromu)
•
Normal RCM: Erkek 25-35 mL/kg, kadın 20-30 mL/kg

Eritrosit Survival:

•
Cr-51 işaretli eritrositler → seri kan örnekleri
•
Normal Cr-51 yarı ömür: 25-35 gün
•
Dalak/karaciğer oranı >2:1 → dalak sekestrasyonu → splenektomi faydalı
•
Dalak/karaciğer oranı <2:1 → hepatik/yaygın → splenektomiden fayda beklenmez

Dalak Sintigrafisi:

•
Isı ile hasarlanmış Tc-99m eritrositler → dalak spesifik
•
Isıtma: 49-50°C, 20 dakika (optimal)
•
>50°C → aşırı hasar → karaciğer de temizler
•
Endikasyon: Aksesuar dalak, fonksiyonel aspleni, ektopik dalak dokusu
•
Tc-99m sülfür kolloid → dalak spesifik değil (karaciğer %85 dominant)

Y-90 Ibritumomab Tiuxetan (Zevalin):

•
Anti-CD20 + Y-90 (saf beta yayıcı, T½ 64 saat)
•
Gama yayımı yok → görüntüleme yapılamaz
•
Rituximab önceden verilir → normal B hücreleri temizler → tümöre ulaşımı artırır
•
Doz: Plt ≥150K → 0.4 mCi/kg; Plt 100-149K → 0.3 mCi/kg; Plt <100K → kontrendike
•
Maksimum doz: 32 mCi
•
Doz sınırlayıcı toksisite: Trombositopeni
•
Nadir: 7-9 hafta; düzelme: ~12 hafta
•
Uzun dönem risk: MDS/AML (%2-5)
•
HAMA (murin antikor): sonraki antikor çalışmalarında hızlı kan klirensi, immünometrik testlerde yalancı yükseklik
•
I-131 Tositumomab (Bexxar) → 2014'te piyasadan çekildi

Kemik İliği Sintigrafisi:

•
Tc-99m sülfür kolloid → RES tutulumu → karaciğer dominant (%85)
•
In-111 klorür → transferrin reseptörü → eritroid prekürsörler → kemik iliği spesifik
•
Periferik ekspansiyon → kronik anemi, miyeloproliferatif hastalık
•
Fokal defekt → metastaz, AVN, lenfoma infiltrasyonu
•
Ekstramedüller hematopoez → karaciğer, dalak, paravertebral
•
G-CSF sonrası FDG PET → yaygın kemik iliği tutulumu → yalancı pozitiflik → 2-4 hafta bekle

Ann Arbor Evreleme (Lugano Modifikasyonu):

•
Evre I: Tek lenf nodu bölgesi (veya tek ekstranodal – IE)
•
Evre II: Diyaframın aynı tarafında ≥2 bölge (veya lokalize ekstranodal + komşu LN – IIE)
•
Evre III: Diyaframın her iki tarafı (veya diyafram üstü + dalak)
•
Evre IV: Yaygın ekstranodal organ tutulumu (kemik iliği, karaciğer parankimi, akciğer)
•
A/B: B semptomları (ateş >38°C, gece terlemesi, >%10 kilo kaybı/6 ay)

EANM Rehberinden Ek Notlar:

•
Vücut sıvı hacmi: Cr-51 eritrosit 0.5-1 MBq + I-125 HSA 0.1-0.2 MBq; teorik değerin ±%25 dışı anormal; vücut/venöz Hct 0.93
•
Trombosit yaşam süresi: In-111 oksinat; normal 8-10 gün; dalak sekestrasyonu → splenektomi yanıtı ~%80
•
Isı hasarlı eritrosit: 49.5°C, 20 dk; 74-185 MBq; SPECT/CT + iteratif rekonstrüksiyon; hemoliz tanısında kullanılmaz
•
Zevalin: Rituksimab 1. ve 8. gün, 11-14 MBq/kg (maks ~1200 MBq); nadir 7-9 hafta (FDA ve EANM); AB ruhsatı 2024'te sona erdi

Bu bölümün konusundaki güncel kılavuzlar

Bölümde anlatılan işlemlerle ilgili en son kılavuz ve uzlaşı metinleri (EANM resmî dizini ve birincil kaynaklar, Kasım 2026). Kitap metninin bu sürümlerle karşılaştırılması sürüyor; ayrıntı için kılavuzun kendisine başvur.

  1. 2025[18F]FDG PET/CT: EANM procedure guidelines for tumour imaging: version 3.0 (yeni sekmede açılır)
  2. 2024EANM guidelines on the use of [18F]FDG PET/CT in diagnosis, staging, prognostication, therapy assessment, and restaging of plasma cell disorders (yeni sekmede açılır)
  3. 2022Joint EANM/SNMMI/ANZSNM practice guidelines/procedure standards on recommended use of [18F]FDG PET/CT imaging during immunomodulatory treatments in patients with solid tumors version 1.0 (yeni sekmede açılır)

Bölümü bitirdin mi?

Bu bölümde 25 soru var. Konuyu pekiştirmek için şimdi çöz.

Soruları çöz →
Önceki bölümNörolojiSonraki bölümOnkolojik PET/CT

Yana kaydırarak da bölüm değiştirebilirsin

Adım 1/2

5 puanlık skala

Rezidüel kitledeki en yüksek tutulum iki referansla karşılaştırılır: mediastinal kan havuzu (aort arkusu ya da asendan aorta) ve karaciğer (sağ lob, homojen alan). Skor 1 tutulum yok, 2 kan havuzundan az ya da eşit, 3 kan havuzundan fazla ama karaciğerden az ya da eşit, 4 karaciğerden orta derecede, 5 belirgin fazla ve/veya yeni lezyon. İnterim ve tedavi sonu PET'te 1-3 negatif (CMR) sayılır.

Rezidüel kitle ve referanslarrezidüel kitlekan havuzu (MBP)karaciğerKoronal şema; açık = yüksek FDG tutulumu.
Deauville skoru1: tutulum yok2: ≤ MBP3: > MBP, ≤ karaciğer4: karaciğerden orta ↑5: karaciğerden belirgin ↑3.40246810SUVmaxSkor 4 → pozitif: bazal ile karşılaştırMBP 1.8, karaciğer 2.6 (temsilî); 5 için eşik ~karaciğerin 2 katı

Adım 1/2

Dilüsyon prensibi

Bilinen miktarda işaretli madde (Q) dolaşıma verilir ve karışması beklenir (Cr-51 eritrositte 15-20 dk). Sonra alınan kan örneğinde mL başına aktivite ([q]) ölçülür; hacim V = Q / [q] olur. Cr-51 işaretli eritrositle eritrosit kitlesi (RCM), I-125 albüminle plazma volümü (PV) ölçülür.

Dilüsyon prensibienjeksiyondan sonra 0 dkQ = 400 birim işaretli eritrosit (Cr-51)1 mL örnek…[q]Şematik; parçacık sayısı temsilî.
Hacim hesabıV = Q / [q]Q: enjekte edilen aktivite; [q]: örnekte mL başına aktiviteKarışım bekleniyor (15-20 dk)…Çizimdeki gerçek hacim: 21.7 mLSayılar temsilî; erkek normal RCM 25-35, PV 40-50 mL/kg.